Ημερολόγιο

Σεπτέμβριος.2018
21
Παρασκευή
02:09
BuaXua Calendar

Επισκέπτες

Σήμερα 2

Εβδομάδα 336

Μήνας 1696

Σύνολο 253326

Το περιοδικό μας...

Ομιλία Προέδρου Π.Ο.ΑΞΙ.Α. κ. ΓΕΩΡΓΑΤΖΗ Δημ. στην Πανελλαδική Ένστολη Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα - 23/07/2009

 

Κύριοι εκπρόσωποι των κομμάτων – Κύριοι Βουλευτές
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τα όσα πριν από μένα εύγλωττα και γλαφυρά παρουσίασε ο Πρόεδρος της Π.Ο.ΑΣ.Υ, ο συνάδελφος κ. Χρήστος ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ.
Θέλω να μου επιτρέψετε όμως να απευθύνω μερικές σκέψεις μου για προβληματισμό τόσο από όλους εμάς όσο και από τους παριστάμενους εκπροσώπους των κομμάτων και να παρακαλέσω να σκύψουν στα προβλήματα της αστυνομίας πέρα και πάνω από κομματικές σκοπιμότητες και την πολιτεία να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ως εθνικό.


Θέλω να υπενθυμίσω για πολλοστή φορά ότι όλοι μας ξεκινάμε για δουλειά έχοντας το νου μας ότι για τον εργαζόμενο έλληνα αστυνομικό ισχύει: ζωή – καθήκον - θυσία με θλιβερό αποτέλεσμα, εκατοντάδες τραυματίες συναδέλφους και πολλούς που δεν επέστρεψαν ποτέ κοντά μας ούτε στις οικογένειες τους – θύματα του καθήκοντος.
Τούτες τις ώρες το συνδικαλιστικό μας κίνημα τιμώντας τους αδικοχαμένους συναδέλφους μας αλλά και για να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα, έχει ιερή υποχρέωση, να απαιτήσει από την πολιτεία να σταματήσει κάθε σχέδιο και σκέψη για μέτρα πρόσκαιρου εντυπωσιασμού κα κατευνασμού της εύγλωττης ανησυχίας της αστυνομικής οικογενείας και ευρύτερα του κοινωνικού συνόλου.
Η εμπέδωση συνθηκών ασφαλείας είναι εθνική υπόθεση και ως τέτοια έχουμε διατρανώσει ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα από τους κυβερνώντες.
Είναι καιρός οι ίδιοι οι πολίτες μαζί μας να απαιτήσουν από την ελληνική πολιτεία, να πάψει να τους κοροϊδεύει και να σταθούν αλληλέγγυοι στο συνδικαλιστικό μας κίνημα και στους έλληνες αστυνομικούς που δοκιμάζονται, ορθώνοντας το ανάστημά τους κατά της βίας και της τρομοκρατίας.
Η ραγδαία εξάπλωση της εγκληματικότητας, η κοινωνική ένταση και οι καταστροφές, τα περιστατικά που δηλώνουν την εμφάνιση της νέας μορφής της τρομοκρατίας – που επιδιώκει μαζικού χαρακτήρα εκτελέσεις – θέτουν επί τάπητος το πρόβλημα της ασφαλείας και της κοινωνικής ομαλότητας.
Τόσο οι θέσεις και οι επιλογές της κυβέρνησης, αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης, όσο και ο ρόλος που πρέπει να διαδραματίσουν οι δυνάμεις ασφαλείας, θα αποτελέσουν καθοριστικά στοιχεία για την ίδια την ομαλή κοινωνική και οικονομική πορεία της Χώρας.
Χωρίς να αποποιηθούν τον παραδοσιακό τους ρόλο οι δυνάμεις ασφαλείας στον σύγχρονο κόσμο ( π.χ. τα γεγονότα των ταραχών στη Γαλλία ), μπόρεσαν να αναπτύξουν νέες μορφές οργάνωσης και δράσης ώστε να αντιμετωπίσουν σχετικά και αποτελεσματικά τις νέες σύγχρονες μορφές εγκληματικότητας που επεκτείνονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια.
Με την έννοια αυτή, μαζί με τον παραδοσιακό πολιτικό τους ρόλο, αναδεικνύεται και κοινωνικός τους ρόλος καθόσον, αυτονόητα, η ασφάλεια και η προστασία του πολίτη συνιστούν πρωτεύοντα κοινωνικά αγαθά.
Διευκρινίζω για ακόμη μια φορά ότι σε μια δημοκρατική πολιτεία δεν καλείται κάποιος να διαλέξει ανάμεσα σε ΄΄περισσότερες ελευθερίες΄΄ και σε ΄΄περισσότερη ασφάλεια΄΄.
Αυτό είναι ένα απατηλό και επικίνδυνο ψευτοδίλημμα…
Στις δημοκρατίες η ασφάλεια είναι προϋπόθεση ελευθερίας
Αν ο πολίτης δεν νοιώθει ασφάλεια δεν μπορεί ούτε να εκφραστεί, ούτε να δημιουργήσει ούτε να προκόψει, ούτε να ευημερήσει.
Όποιος δεν νοιώθει ασφάλεια ζει με το φόβο…
Όποιος ζει με το φόβο δεν μπορεί να είναι ελεύθερος…
Η δημόσια ασφάλεια δεν είναι αστυνομοκρατία, είναι η απαλλαγή του πολίτη από τον φόβο.
Η δημόσια ασφάλεια δεν είναι το αντίθετο της ελευθερίας, είναι η υπέρτατη δημοκρατική ελευθερία, γιατί είναι η προϋπόθεση όλων των άλλων ελευθεριών.
Στη χώρα μας βέβαια η αστυνομία και οι δυνάμεις ασφαλείας όχι μόνο δεν μπόρεσαν να απαγκιστρωθούν από τον παραδοσιακό τους ρόλο και κάποιες ΄΄ιδεολογικοπολιτικές δουλείες΄΄ αλλά δεν μπόρεσαν να θεμελιώσουν στη συνείδηση των πολιτών έναν νέο σύγχρονο ρόλο που θα χαρακτηριζόταν από τη συμφιλίωση με τον πολίτη και από την ανάπτυξη μιας σύγχρονης επιχειρησιακής – οργανωτικής δραστηριότητας που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις πολυσύνθετες μορφές της εγκληματικότητας.
Με αυτό τον τρόπο ο ΄΄θεσμικός χώρος΄΄ των δυνάμεων ασφαλείας, των αστυνομικών δυνάμεων, διαπερνάται και καθορίζεται από μια διπλή κρίση : πρώτον από την ΄΄ελλειμματική΄΄ του νομιμοποίηση από την πλευρά της κοινωνίας και δεύτερον από την ΄΄εργαλειακή΄΄ του χρήση από την πλευρά της πολιτικής εξουσίας.
Αυτή η διπλή μορφή κρίσης είχε ως αποτέλεσμα την αδυναμία να αντιμετωπιστεί τόσο η έκταση όσο και η νέα ΄΄ποιοτική διάσταση΄΄ της εγκληματικότητας.
Η αστυνομία στην καθημερινή μάχη με το έγκλημα και παρά τα επιμέρους θετικά επιτεύγματα δεν έχει καταφέρει να αντιστρέψει την γενική εικόνα όσον αφορά το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών σε ικανοποιητικό βαθμό.
Αυτό όμως δεν αρκεί…
Η αστυνομία φυσικά δεν ευθύνεται στο βαθμό που εξωγενείς παράγοντες την αποδυναμώνουν, ακόμα περισσότερο δεν ευθύνεται, αν κάποιοι εξακολουθούν να βλέπουν φαντάσματα ή να γενικεύουν μεμονωμένες εκτροπές αστυνομικών ή φέρουν μαζί τους βιώματα από παλιότερες σκοτεινές αποχές, όταν μάλιστα συμβαίνει να συγχέονται συχνά τα όρια μεταξύ της αναγκαιότητας της δημόσιας τάξης και της προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Αυτό περίτρανα αποδείχθηκε στα γεγονότα του περασμένου Δεκέμβρη, όπου δεν υπάρχει πλέον κανείς σήμερα που να μην σκέφτεται ότι οι εκδηλώσεις βίας από ορισμένους δεν ήταν και τόσο αθώα υπόθεση. Πολλές συζητήσεις και πολλές προτάσεις διατυπώνονται για τον ρόλο της αστυνομίας.
Δυστυχώς και αυτός ο θεσμός έχει εγκλωβιστεί στο πεδίο της κομματικής αντιπαράθεσης και των κομματικών σκοπιμοτήτων
Το ερώτημα δεν είναι εάν επιθυμούμε μια παθητική ή δυναμική και βίαιη αστυνομία, αλλά μια αποτελεσματική σύγχρονα οργανωμένη αστυνομία, που θα λειτουργεί προληπτικά και όχι εκ των υστέρων, και θα εμπεδώνει το αίσθημα ασφάλειας στον πολίτη στα μέτρα του δυνατού στη σύγχρονη κοινωνία μας.
Μόνο μέσα από μια τέτοια πορεία, η αστυνομία και οι συνάδελφοι μπορούμε να διεκδικήσουμε την κοινωνική μας νομιμοποίηση και αποδοχή.
Αυτή η πορεία όμως απαιτεί τον ενεργό ρόλο του πολιτικού συστήματος και τη συμφωνία των κομμάτων σε μια παρόμοια στρατηγική.
Άλλωστε τα κόμματα έχουν τόσα πολλά πεδία σύγκρουσης και αντιπαράθεσης, που μπορούν να εξαιρέσουν από την ΄΄ατζέντα της σύγκρουσης΄΄ το θέμα της ασφάλειας και της ομαλής κοινωνικής ζωής των πολιτών.

Κυρίες και Κύριοι,

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας, για να αποκαταστήσουμε τις καλές σχέσεις της Αστυνομίας με την Ελληνική Κοινωνία, σχέσεις που με δικούς μας αγώνες κατακτήσαμε. Πρέπει και προσπαθούμε να πείσουμε ότι έχουμε συμβάλλει στην στήριξη αλλά και στην αναβάθμιση των δημοκρατικών και άλλων θεσμών της κοινωνίας και ότι γνώμονα στις ενέργειές μας αποτελεί το καλό του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου.

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,

Η σημερινή συμβολική μας παρουσία, εδώ, απέναντι από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, γίνεται για να θυμίσουμε ότι και η αστυνομία έχει τους δικούς της ήρωες. Σε αυτούς λοιπόν που όλα αυτά τα χρόνια έχασαν τη ζωή τους στο βωμό του καθήκοντος πιστοί στο τρίπτυχο που προανέφερα, ζωή – καθήκον – θυσία, κλείνουμε ευλαβικά το «γόνυ» και αποτίουμε το φόρο τιμής που τους ανήκει.
Είμαστε εδώ για να βροντοφωνάξουμε και με την ευκαιρία της συμπλήρωσης των 35ετών από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη Χώρα μας, με όλη μας τη δύναμη, ότι θα μείνουν αιώνια στη μνήμη μας ως σύμβολα θυσίας και ηρωισμού για εμάς αλλά και για τις μελλοντικές γενιές των Ελλήνων Αστυνομικών και ότι δεν θα αφήσουμε οι θυσίες τους με κανέναν τρόπο να ξεχαστούν στη λήθη του χρόνου.
Το κεντρικό μας σύνθημα ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΘΥΜΑΤΑ ΕΝ ΩΡΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, εύχομαι και ελπίζω ότι αυτή τη φορά, δυνατό όσο ποτέ άλλοτε, θα φτάσει στα αυτιά της κοινωνίας και ειδικότερα στα αυτιά αυτών που έχουν την ευθύνη.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Εύρεση

Τα βιβλία μας...

Οι εφημερίδες σήμερα...