Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
H Π.Ο.AΞΙ.Α., πιστή στα όσα είχε δεσμευθεί δημοσίως, τηρώντας συνεπή και αταλάντευτη πορεία και στάση μέσα στον ορυμαγδό των αρνητικών μέτρων εις βάρος του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά και αντίκρυ σε μια ζοφερή πραγματικότητα η οποία προβάλλει μπροστά μας προσέφυγε χθες στο ΣτΕ κατά των διατάξεων του Μνημονίου ΙΙΙ σε ό,τι αφορά στο μισθολόγιο των αστυνομικών και δη των Αξιωματικών.
Έχουμε πολλάκις καταδείξει, μέσα από τις δημόσιες παρεμβάσεις και ανακοινώσεις μας, τις ευθύνες της Πολιτείας για την κατάντια στην οποία έχει οδηγήσει το αστυνομικό προσωπικό, τη φτωχοποίηση, την ισοπέδωση του βιοτικού μας επιπέδου, τον εξευτελισμό και τελικά την εξαθλίωσή μας μέσα από ένα σαφώς και ξεκάθαρα πλέον ορατό σε όλους σχέδιο. Ένα σχέδιο καταρτισμένο και εκτελεσμένο μέχρι την πιο διαβολικά εμπνευσμένη λεπτομέρειά του προκειμένου να διαλυθεί η ζωή όλων των υπηρετούντων στα Σώματα Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις και να επιτευχθεί η παράλυσή τους.
Επειδή λοιπόν, δε μπορούμε να μένουμε με τα χέρια σταυρωμένα αναμένοντας τη χαριστική βολή και έχοντας εμπιστοσύνη στην ακεραιότητα και την ευθυκρισία της Ελληνικής Δικαιοσύνης καταφύγαμε σε αυτή ως ΄΄ικέτες δικαίου΄΄.
Ειδικότερα, με την αίτησή μας στρεφόμαστε κατά της Υπουργικής Απόφασης υπ’ αριθμ. οικ. 2/83408/0022/14-11-2012, η οποία συνιστά μέτρο εφαρμογής των ρυθμίσεων του Ν. 4093/2012, με τις οποίες επεβλήθησαν δραστικές περικοπές των αποδοχών του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας και καταργήθηκαν πλέον τα επιδόματα εορτών και αδείας, θεωρώντας ότι οι διατάξεις αυτές:
α) συνιστούν κατάφωρη παραβίαση του δικαιώματος στην περιουσία, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ,
β) κατά το μέτρο που επιβαρύνουν υπέρμετρα και δυσανάλογα το προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας έναντι λοιπών κατηγοριών πολιτών, συνιστούν μη συνταγματικώς ανεκτή παραβίαση της αρχής της ισότητας στα δημόσια βάρη, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος,
γ) κατά το μέτρο που επιτρέπουν τη μείωση των αποδοχών των στελεχών της Ελληνικής Αστυνομίας σε ποσά που υπολείπονται του ορίου της φτώχειας, προσβάλλουν το δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος, και
δ) παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας, που κατοχυρώνεται με το άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος, διότι τα θεσπιζόμενα μέτρα εις βάρος των δικαιωμάτων του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας δεν είναι πρόσφορα και αναγκαία για την επίτευξη του στόχου διάσωσης της ελληνικής οικονομίας.
Αποτελεί για εμάς την τελευταία πράξη εντός του ελληνικού δικαιϊκού συστήματος πιστεύοντας ότι όντως ΄΄υπάρχουν ακόμα δικαστές στην Αθήνα΄΄ και θα απονείμουν δικαιοσύνη, πιστοί στην ισονομία και την ισοπολιτεία που διακηρύσσει το Σύνταγμα της χώρας αυτής και όχι οι επιταγές της Τρόικας.
Ο αγώνας, δεν σταματά, συνεχίζεται μέχρι την τελική δικαίωση…
